منبع جامع اطلاعات هوانوردی

مديريت

سلام بر شما خوانندگان عزيز وبلاگ

بعد هم در جواب درخواست هاي شما دوستان عزيز براي گذاشتن مطلب جديد در وبلاگ، بايد ضمن تشكر، عرض كنم كه چند وقتي به دليل نداشتن فرصت كافي، نميتونم اين وبلاگ رو به روز رساني كنم

و از طرفي هم دوست ندارم كه اين وبلاگ خيلي آروم گلايد كنه. چون وقتي لذت شتاب جي رو تجربه كنيد، ديگه از گلايد كردن متنفر ميشيد...

به خاطر همين هم از كساني كه علاقه مندند به من در مديريت اين وبلاگ كمك كنند، درخواست دارم كه بنده رو در اين راه تنها نگذارند

اگر كسي دوست داره مديريت اين وبلاگ رو بر عهده بگيره، در قسمت نظرات، مشخصات و ايميل خودش رو بگذاره تا بنده باهاش تماس بگيرم

در آخر هم براي همه شما عاشقان پرواز، آرزوي بودن در اوج را دارم...

+ نوشته شده در پنجشنبه 21 آذر1387ساعت توسط علی |

توضيحاتي در مورد چنگنده هاي نيروي هوايي ايران (IRIAF)

F-14 A این جنگنده یکی از پرقدرت ترین رهگیر های دنیا میباشد که از تجهیزات بسیار پیچیده و سری استفاده میکند و رادار این جنگنده و موشک های دوربرد هوا به هوایی این شکاری که فقط روی این جنگنده نصب میشوند بسیار مشهور هستند . این جنگنده ساخت شرکت گرومن آمریکا میباشد و تنها در نیروی هوایی ایران و نیروی دریایی ایلات متحده مورد استفاده قرار گرفته که البته در حال حاضر امریکا این جنگنده افسانه ای را بازنشسته و از رده خارج اعلام کرده . تامکت های ایراانی از نوع A و تقریبا مشابه نمونه آمریکایی خود هستند البته تامکت های ایرانی عمری زیاد داشته و در طول این سالها به دلیل تحریم تسلیحاتی امریکا از نظر سرویس و تامین قطعات مانند دیگر جنگندهای امریکایی نیروی هوایی در مضیقه بوده به طوری که در حال حاضر از 80 فروندی که تا پایان سال 78 به ایران فروخته شده احتمالا فقط 30 فروند توانایی پرواز عملیاتی و حمل موشک های فونیکس را دارند .

دو تصوير از f-14 هاي ايراني

F-4 E/D این جنگنده به نام فانتوم مشهور میباشد و نوع A آن یک جنگنده شکاری و رهگیر و نوع D آن یک بمب افکن سبک و نوع RF ان جنگنده ای شناسایی محسوب میشوند . فانتوم ها ساخت امریکا و شرکت نورژروپ میباشد و در مدل های مختلف از سال 1971 تا سال 1978 در تعداد حدودا 190 فروند به ایران فروخته شد . این جنگند های قابلیت خوبی در رهگیری و نبرد های هوا به زمین دارند و جنگنده ای مناسب و شایسته محسوب میوشند در جریال جنگ 8 ساله بیشترین عملیات های هوایی را این جنگنده ها بر فراز خاک عراق انجام میدادند و در سالهای اول جنگ پیروزی های چشمگیری را به وجود می آوردند ولی با طولانی شدن جنگ و عدم سرویس و تامین قطعات یدکی این شکاری های یکی یکی زمینگیر شده یا توسط جنگند ها یا پدافند هوایی عراق سرنگون میشدند . در حال حاضر از حدود 75 فروند جنگنده باقی مانده احتمالا فقط 50 فروند قابلیت پرواز عملیاتی را دارند . این شکاری ها در سالهاست که در آمریکا بازنسته شده اند و در حال حاضر در کشورهای آلمان – اسرائیل – یونان – ترکیه – ایران – انگلیس و چند کشور دیگر در حل خدمت میباشند که لازم به ذکر است در اسرئیل و آلمان و انگلیس از حالت عملیاتی خارج شده اند

F-5 این جنگندهای کم هزینه و سبک در انواع ضربتی و رهگیر و آموزشی در نیروی هوایی مشغولخدمت میباشند این جنگنده هم ساخت امریکا میباشد و تا سال 1977 تعداد 200 فروند آن به نیروی هوایی فروخته شد . تایگر ها جنگندهایسریع و با واکنش سریع به شمار میاآیند و غیر از نوع آموزشی خود بقیه تک کابین هستند و با یک خلبان به پرواز در می آیند نوع اموزشی در حال حاضر گروهی از فارغ التحصیلان و خلبانان مبتدی را پشتیبانی میکند . این جنگند ه هم در جریا جنگ بصورت وسیعی به کار گرفته شد که البته سرنوشت آنها هم مانند فانتوم ها بود . تایگر های ایرانی در نوع E و F و A هستند و بیشتر در پایگاه دوم شکاری تبریز قرار دارند .

F-7J این جنگنده چینی که نمونه کپی برداری شده ای از جنگنده روسی Mig-21 میباشد در سال 1368 به دلیل کمبود هواپیمایی عملیاتی و مشکلات جدی در نیروی هوایی از چین بصورت دست دوم خریداری شد. نکته قابل ذکر این میباشد این جنگنده به هیچ عنوان در حد و اندازه های جنگنده های سابق نیروی هوایی نبوده و نیست ولی به ناچار و از روی کمبود نیروی هوایی این جنگند ها را که فقط قدرت مانور خوبی را دارند خریداری نمود .و در حال حاضر هم بیشتر برای مقاصد آموزشی و گشت های آموزشی و ساده از این جنگنده استفاده میکند . این جنگنده بیشتر یک جنگنده ضربتی و بمب افکنی سبک است و تفاوت قابل ملاحضه آن در ساختار با دیگر این است که وردوی هوای موتور آن ار جلوی دماغه آن است .

Mig-29 این جنگنده روسی دومین خرید نیروی هوایی بعد از f-7 ها محسوب میشود این بار نیروی هوایی خرید بهتری انجام داد و یک رهگیر نسبتا چالاک وبا قدرت مانور خوب را خریداری نمود . البته این خرید هم بصورت دست دوم انجام شد ولی به هر حال یک رهگیر آماده ترین رهکیر نیروی هوایی محسوب میشود اما باید گفت ضعف های زیادی نسبت به هواپیمایی هم کلاس خود یعنی F-14 داشته ولی در حالی که تامکت ها از عدم سرویس مناسب و کمبود موشک فونیکس و عدم سرویس و تامین قطعات رادار خود رنج میبرند این جنگنده گزینه بهتری برای جنگ های دایگ فایت میباشد . البته در سالهای گذشته ایران با تغییر برخی از این شکاری ها قدرت برد آنها را که یکی از ضعف ها بزرگ این شکاری بوده را رفع کرده و قابلیت سوخت گیری هواه به هوا را به این شکاری داده است . لازم به ذکر است گفته میشود تعدادی از میگ ها 29 عراقی که در سالها گذشته به ایران آمده بوند در حال حاضر جزو گردان های عملیاتی این نیرو قرار دارند . نکته اخر اینکه این جنگنده در دو نوع دو کابین و تک کابین در نیروی هوایی موجود میباشند .

SU-24 سوخو 24 فسنر یک جنگنده بمب افکن روسی میباشد که یکی از شکاری های خوب و مورد اطمینان در این کلاس یعنی جنگنده – بمب افکن محسوب میشود . این جنگنده که دارای بالهای متغییر بوده و با دو خلبان به پرواز درمیاد اصولا در نیروی هوایی به عنوان یک شکاری واکنش سریع و یک بمب افکن با قابلیت حمل موشک های هوا به زمین و هوا به دریا محسوب میشود . فنسر ها بعد از میگ های 29 به ایران در سال 94 تحویل داده شد و در حال حاضر ایران به شدت آنها را درحالت سرویس و عملیاتی قرار داده . زیرا بهترین بمب افکن ایرانی به شمار میرود و معمولا انها را در شیراز نگهداری میکندد . سوخو های ایرانی تقریبا همه عملیاتی هستند

Su-25

سوخو 25 هم بمب افکنی سبک روسی است که قالبیت حمل انواع و اقسام سلاح های هواه به زمین را دارد ایران درسال 1995 تعداد 7 فروند آنها را از روس ها دریافت کرد و این تعداد را بعلاوه تعدادی که از عراق به ایران در امانت گذاشته شده بودند را به خدمت ناوگان بمب افکن خود قرار داده است البته بنا به گفته برخی ها تعدادی از این جنگند ه ها به خدمت نیروی تازه تاسیس و کم تجربه هوایی سپاه درامده و تعدادی هم در اختیار ارتش در پایگاه هفتم شکاری شیراز قرار دارد عراق در جریان جنگ 8 ساله بارها از این جنگنده برای بمباران مواضع ایران استفاده کرد که اتفاقا هم موفق میشد برای همین مسئولان ایران بعد از جنگ سخت برای بدست آوردن این جنگنده – بمب افکن تلاش کردند و الان این جنگنده بصورت دست دوم در اختیار ایران هست . سوخو 25 میتواند انواع بمب ها و سلاح های هوا به زمین را حمل کند و بصورت تک خلبان به پرواز درماید این بمب افکن اگر رهگیری مزاحمش نشود میتواند آتشی عظیم را به تنهایی روی مواضع دشمن بریزد ولی چناچه رهگیر ها متوجه حضور او شوند به احتمال زیاد مغلوب خواهد شد چرا که اصولا توانایی مبارزه با رهگیر ها نظیر اف 14 ویا فانتوم و میگ را ندارد . نمونه مدرنیزه و به روز این بمب افکن سوخو39 نام دارد که از نظر شکل و ظاهر تفاوت های بسیار جزئی با آن دارد و یک فرد معمولی نمیتواند تشخیص دهد کدام سوخو25 و کدام سوخو 39 است ولی سوخو39 دارایی سیستم های پیشرفته تر الکترونیک و مخابرات و ناوبری است و میتواند بمب های بیشتری را حمل کند و در ضمن از موتور های قدرتمند تری هم بهره میبرد برخی ها ادعای وجود سوخو39 را در ایران دارند ولی این ادعا کمی بعید به نظر میرسد .

تصویر یک فروند سوخو۲۵ ایرانی در فرودگاه

Miragef-1

این جنگنده شکاری ضربتی فرانسوی یکی از مانور پذیر ترین جنگند های عملیاتی دنیا میباشد که البته نقاط ضعفی همچون عدم سیستم های پیشرفته رادار و کنترل موشک و جنگ الکترونیک را با خود به یدک میکشد . میراژ جنگنده ای سبک و رهگیر به شمار میاید و کلا شاید به اندازه رهگیر های همچون سوخو30 یا تامکت و یا اف 16 توانایی نداشته باشد ولی از لحاظ مانور پذیری و قدرت عملیاتی خوبی که دارد همیشه مورد توجه بوده است . میراژ های ایرانی کمان میرود از همان میراژهای باشند که از عراق به ایران امده اند . این میراژها بیشتر در پایگاه تازه تاسیس مشهد قرار دارند و چند وقت پیش هم یکی از آنها در جریان یک گشت هوایی توسط موشک های دوش پرتاب قاچاقچیان شرق کشور منهدم شد . میراژ ها توسط یک خلبان به پرواز در می آیند . در طول جنگ میراژ ها برای اف 14 ها ایرانی کمی دردسر ساز میشدند و انها توانستند در حدود 5 فروند اف 14 ایرانی را در جریان جنگ های دایگ فایت ( تن به تن هوایی ) شکست دهند و مغلوب سازند که البته اف 14 ها هم آنها را بی نسیب نذاشتن و چیزی نزدیک به 30 فروند از میراژهای عراقی را سرنگون ساختن . فقط در یک عملیات هوایی یک اف 14 توانست با یک موشک فونیکس 4 فروند میراژ را که در یک فرمیشن پرواز میکردند را سرنگون سازد

دو فروند ميراژ

Su-27 این جنگنده تاکتیکی و زیبا که ایران وجود ان را در نیروی هوایی خود تکذیب میکرد و یا اطلاعات دقیقی از وجود آن در نیروی هوایی نمیداد اکنون به تعداد خیلی کم در کمتر از 7 فروند در اختیار نیروی هوایی است . سوخو 27 ساخت روسیه و یک هواپیمای روسی است که در مقابل میگ 29 که در خدمت نیروی هوایی ایران به تعداد کافی است دارای محاسن بیشتر میباشد . ایران در سالهای پیش برای به دست آوردن سوخو 30 که نمونه مدرن تر سوخو 27 است بسیار تلاش کرد و روسها بدون مجوز امریکا فقط راضی شدند تعداد اندکی سوخو 27 را در اختیار ایران بگذارند که این هم البته بعد ها با نارضایتی امریکا و شکایت شدید آن کشور روبرو شد تا آنجا که سفارشات بعدی ایران که قرار بود حداقل 30 فروند دیگر را تحویل بگیرد تا این زمان لغو شده است. سوخو 27 که به فلانکر مشهور است جنگنده ای رهگیر و تهاجمی با دو موتور و تنها یک خلبان است که تونایی در خور و شایسته ای دارد و در مقابل رقیب روسی خود یعنی میگ 29 یک گام پیش تر است . این جنگنده که نمونه مدرن آن سوخو 30 و سوخو 33 نام دارد در حال حاضر در نیروی هوایی روسیه ـ هند ـ آلمان – ونزوئلا – قزاقستان و چند کشور دیگر منجمله ایران قرار دارد. اینکه این جنگنده ها در ایران در کدوم پایگاه ها مستقر هستند سوالی سخت است زیرا تعداد کم آنها مانع شد یک گردان عملیاتی کامل را به وحود آورد ولی مستنداتی در خصوص نگهداری در مشهد وجود دارد. برخی گفته ها از وجود سوخو ۳۰ یعنی مدل عالی تر و بهینه تر سوخو۲۷ در ایران خبر میدهند ولی تاکنون سحت آن اعلام نشده

سوخوي 27 نيروي هوايي روسيه

F-16 تا سال 61 قرار بود ایران حدود 250 فروند اف 16 را تحویل بگیرد و قراداد های هم بسته شد و اولین اف 16 در سال 57 13به ایران تحویل داده شد ولی با وقوع انقلاب تمامی آن قراداد ها همراه با قراداد ها دیگر لغو شد و تنها یک اف 16 به ایران تحویل داده شد نیروی هوایی هیچ گاه از این اف 16 استفاده عملیاتی نکرده است و تنها در برخی پرواز های آزمایشی آن مورد استفاده قرار گرفته است . میتواند افسوس خورد که اف ۱۶ ها به ایران تحویل داده نشد چرا با داشتن اف ۱۶ اکنون ایران با توجه به داشتن میگ۲۹ - اف ۱۴ - سوخو۲۷ میتوانست کلکسیونی از رهگیر های دنیا را داشته باشد و با توجه به خصوصیت هر کدام تنوع جالبی در نیروی هوایی دیده میشد .

یک فروند اف ۱۶ ایکس ال همان نمونه ای که قرار بود به ایران فروخته شود

سوخو 22 : این شکاری ـ بمب افکن روسی مدل جدید تر سوخو17 به شمار میرود یک بمب افک سبک روسی است که در حال حاضر با وجود بمب افکن های پیچیده و مدرن امروزی نظیر F-117 – سوخو39 – و ... آهن پاره ای در آسمان بیش نیست . این شکاری قدیمی و خسته شاید روزگاری مثلا 25 تا 30 سال پیش میتوانست عرض اندامی داشته باشد ولی اکنون به هیچ وجه جایگاهی ندارد . سوخو 22 مانند اکثر جنگنده های قدیمی روسی نظیر میگ 21 وردودی موتورش از دورن دماغه آن است و این فقط تونایی مانور مناسب را به آن میدهد . در این جنگنده خبری از سیستم های پیچیده الکترونیک نیست و حتی هنوز برخی از آنها با لامپ خلا کار میکنند .

در حال حاضر نیروی هوایی ایران این بمب افکن را در سرویس قرار داده و از آن استفاده میکند که جای بسی تاسف دارد البته تعدادی از این سوخو ها همانی هستند که از عراق به ایران پناهنده شدند . این سوخو ها معموالا در پایگاه همدان و شیراز نگهداری میشوند

+ نوشته شده در چهارشنبه 30 مرداد1387ساعت توسط علی |

هواپیمایی رله و مخابرات و رادار آواکس ( AWACS )

اگر بخواهیم بطور ساده و کلی کارکرد یک رادار را در شناسایی اشیاء پرنده در آسمان راشرح دهیم میتوانیم بگویم یک رادار امواج مغناطیسی با طول موجی و فرکانسی مشخص را بصورت شعاعی در فضا منتشر می کنند. اگر این امواج مغناطیسی در مسیر خود به شیئی فلزی برخورد کنند بازگشت میکنند و از مکانی که از آن انتشار یافته اند میرسند این امواج برگشت شده توسط دستگاه های بسیار پیچیده آنالیز و پردازش میشود و اطلاعات آن در صفحه مونیتور به نمایش در می آید . این اطلاعات در قالب سرعت شیئه پرنده – فاصله تا رادار – ارتفاع پروازی و در رادارهای مجهز و پیشرفته نوع پرنده و سایر نکات فنی دیگر میباشد .

این اصول کار اکثر رادار هاست . اگر این رادار از نوع زمینی باشد یعنی در زمین مستقر باشد محدودیت های از قبیل زیر را دارد :

1- برد آن محدود میشود.

2- به دلیل پستی و بلندی های جغرافیایی و طبیعی امواج به خوبی نمیتوانند بازتابش شوند .

3- اگر هواپیمایی و یا شیئ پرنده ای در ارتفاع پایین پرواز کند تشخصی آن بسیار محدود میشود.

4- برای پوشش کامل یک منطقه وسیع به تعداد زیادی سایت راداری احتیاج است .

ضعف های باالا و چند ضعف دیگر طراحان علوم هوانوردی و مخابرات را به فکر چاره ای انداخت و پس از مطالعات زیاد به این نتیجه رسیدند که اگر این رادار در ارتفاع بالای در اسمان قرار گیرد بسیاری از ضعف های رادار زمینی را میپوشاند . آنها باور داشتند که میتوان کلیه دستگاه های رادار زمینی و آنتن و رادار را با تغیراتی در یک هواپیما قرار داد و این هواپیما در ارتفاع بالا پرواز کند و بنابراین رادار این هواپیما میواند علاوه بر پوشش 380 درجه ای و کامل فضای وسیعی را نیز پوشش دهند و همچنین پرواز هواپیماها در ارتفاع پایین هم را تشخیص دهد . البته تا قبل از ان هم هواپیماهای ساده و جنگنده دارای راداری بودند ولی رادار آنها به دلیل آنکه کوچک بود نمیتوانست پوشش کاملی را بدهد.

نیروی هوایی ایلات متحده این رادار ها بیشتر درون یک هواپیمای بوئیگ 767 قرار میدهد . اگر به شکل این هواپیما نگاهی بیاندازیم میبینم که بشقابی به قطر حدود 7متر در بالای آن قرار دارد این بشقاب که بطور منظم گردش میکند کار همان آنتن رادار زمینی را انجام میدهد در داخل هواپیما هم دستگاه های پیشرفته و پیچیده الکترونیکی و کامپیوتری برای آنالیز امواج به دست آمدهقرار دراد و چنیدن متخصص مخابرات و رادار در آن مشغول آنالیز و تحلیل داده ها هستند . این هواپیما با برد راداری در حدود 800 کیلومتر را دارد یعنی میتواند یک منطقه وسیع را پوشش راداری دهد و حتی کوچکترین تحرک نیرو های زمینی را در حد خودروها نظامی ثبت کند و اطلاعات را به پایگاه زمینی و یا جنگندها و بمب افکن های خود بدهد و یا اینکه در یک رهگیری هوایی به درستی و کامل اطلاعات را به جنگنده های خودی بدهد . میتوان دریافت که این آواکس ها به چه میزان حیاتی و مورد نیاز هستند و چقدر میتواند در پوشش راداری یک منطقه کمک به سزایی داشته باشند . البته کشور های دیگر هم نظیر روسیه به فکر ساختن این هواپیماهای رله و مخابرات افتادند و آنها هم رادار های خود را عموما بر روی هواپیماهای توپولوف قرار دادند ولی باید اذهان داشت انها در حد و اندازه های آواکس های امریکایی نیستند .همچنین آمریکا نمونه کوچکتر این آواکس ها را بر روی هواپیماهای کوچک ملخ دار مخصوص پیاده کرده این هواپیماهای که به مینی آواکس مشهورند تونایی نشستن و برخواستن از ناو های هواپیما بر را نیز دارند و اصلا برای این کار طراحی شده اند و میتواند هدایت راداری و مخابراتی ناو و جنگند های آن را بر عهده گیرند .

ایران در قبل از انقلاب سفارش خرید 5 فروند از هواپیمای آواکس 767 را به ایلات متحده داد و ظاهرا مورد قبول این کشور نیز قرار گرفت و قرار شد آواکس ها که مبلغ بالایی که داشتند چیزی در حدود 250 میلیون دلار ( حدود 24 میلیارد تومان ) در سال 1360 به ایران تحویل داده شوند که با وقوع انقلاب این قرار داد همراه با ده ها قرار دارد کلان نظامی دیگر فسخ شد اگر ایران به این آواکس ها دسترسی پیدا میکرد به طور حتم نیروی هوایی قدرتمند تر و قوی تری میداشت و ضعف راداری خود را که بارها در زمان جنگ با عراق مشهود بود را میپوشاند . آن آواکس ها که قرار بود به ایران فروخته شود بعدا به عربستان و احتمالا اسرائیل فروخته شد و هم اکنون عربستان سعودی از این اواکس ها استفاده میکند و از این آواکس ها در جریان جنگ 8 ساله بین ایران و عراق به نفع عراق استفاده کرد و اطلاعات بسیاری را در مورد حرکت نیروها ایرانی و تحرک آنان به عراقی ها میداد و همچنین در بسیاری از عملیات های هوایی عراق پشتیبان هواپیماهای آن کشور بود البته ذکر این نکته بسیار مهم است که عربستان به تنهای حتی قادر به پرواز دادن این آواکس ها و سایر تجهیزات پیشرفته نظامی خود نیست و تمامی اکثر مراحل نگهداری و سرویس و حتی کنترل پروازی توسط نیروی های آمریکایی مستقر در عربستان انجام میشود .